گاهی بحران های جمعی و فردی، فقط ما را نگران نمی کنند؛ ما را از خودمان جدا می کنند. آدم احساس می کند چیزی که قبلا درباره خودش می دانست دیگر کار نمی کند. نقش ها به هم می ریزند، ارزش ها جابجا می شوند و پرسش قدیمی اما تیز دوباره برمی گردد:« من کیستم؟» این سوال همیشه فلسفی نیست. گاهی یک نشانه است از آشفتگی معنا، بحران هویت، یا خستگی روانی در زمانه ای که همه چیز ناپایدار شده است.این وبینار برای درمانگران طراحی شده تا بتوانند این پرسش را در اتاق درمان دقیق تر بخوانند. اینکه چه تفاوتی میان رشد هویت و فروپاشی هویت وجود دارد، این سوال چگونه در روایت مراجع ظاهر می شود و درمانگر چگونه می تواند بدون عجله برای پاسخ دادن، فضایی بسازد که مراجع دوباره بتواند خود را روایت کند و به یک حس جهت و پیوستگی برسد.